"کار می کند" و "کار نمی کند" هر دو برای وضعیت این رکورد خیلی خام هستند. اینجا چیزی است که وجودارد، سطح به سطح، و آنچه که از دست رفته است.
334 مرد بالغ سالم؛ افزایش تحمل دوز تک برای دی اکسید کلر (0.124.0 ppm) و کلریت (0.0112.0 ppm) ؛ یک مرحله مصرف مزمن 12 هفته ای در 5 میلی گرم / لیتر؛ و یک مرحله مزمن در افراد کمبود G6PD - جمعیت حساس بهمولیز اکسیداتیو. بررسی EPA ایالات متحده، NOAEL انسانی 0.036 میلی گرم / کیلوگرم / روز راز این کار ثبت می کند.لبرز، چاوهان، میلر و بیانچین،فوندام اپل توکسیکول 1981؛1(4):334338 copy.
وزن:در مورد تحمل پذیری در دوز های مورد آزمایش قوی است. این چیزی در مورد اثربخشی نمی گوید.
در 1136 بیمار با PCR و توموگرافی تایید شده COVID-19، دوز متوسط 1.41 میلی گرم / کیلوگرم: 99.07٪ بدون عوارض (1،057 از 1067) تخلیه شده است، به طور متوسط رفعلائم 4.84 روز، عوارض جانبی در 6.78٪ (همه خفیف) و عادی سازی آنزیم های کبدی، گلوکز، کلسترول و تری گلیسیریدها.هیچ بازوی مقایسه ای وجود ندارد. هیچ فاصله ی اعتماد به نفس در اینشریه گزارش نشده است. آپاریسیو آلونسو، دومینگز سانچز و بانوت مارتینز، J Infect Dis Ther 2021;9:477 copy.
یک گروه پیشگیری همراه از 1163 تماس خانگی گزارش داد که 90.4٪ بدون علائم COVID مانند 0.3 میلی گرم / کیلوگرم / روز در ده مصرف روزانه گزارشده است.
وزن:در دوز اندازه گیری شده برایمنی متوسط است؛ برای اثربخشی علتی کافی نیست. رقم بقا نزدیک به بقا پس زمینه برای بیماران سرپایی COVID در همان دوره است و باید گفت.
104 بیمار (اکوادور، 2020؛ 30 ppm در یک لیتر، ده دوز ساعتی) ؛ 20 بیمار (بولیوی، پرو، اکوادور، 2021) ؛ پروتکل ثبت شده NCT04343742.وزن:ضعیف تا متوسط؛ بدون تصادفی سازی، نمونهای کوچک.
شش بیمار مبتلا به سرطان متاستاتیک، چاپ اولیه Authorea 2023 (PPR666536)بررسی نشده توسط همسالاندر اینجا به عنوان چنین پرچم گذاری شده است.
اکسیداسیون انتخابی اندازه (نوستیسیوس و همکاران، PLoS ONE 2013 copy); 99.99% غیرفعال سازی SARS-CoV-2 در عرض ده ثانیه در 24 ppm (هتاناکا و دیگران، J Hosp Infect 2021 copy).وزن:انسجام، نه اثبات بالینی.
آزمایش های تصادفی برای دهان شوی های دی اکسید کلر (بوی بدهان، سرخی ویروسی بزاق) و آماده سازی های موضعی وجودارد. آنهاثربخشی موضعی رایجاد می کنند و هیچیزی در مورد استفاده سیستمیکی مصرفی نمی گویند.
کالکر AL. Kalcker AL. کالکر AL.مکانیزم عمل دی اکسید کلر (CDS): شیمی انتقالکترون، انتخابی ضد میکروبی و اثراتنظیم کننده ریدوکس: یک بررسی روایت.بیوفیزیک2026;6(5):91.doi:10.3390/biophysics6050091 اینو میدونید copy(در دست آمده 1 آگوست 2026؛ پذیرفته شده 4 سپتامبر 2026؛ منتشر شده 21 سپتامبر 2026)
این یک است.بررسی روایت در مورد روایت، نه دادهای اولیه و صفحه این را می گوید، زیراین تمایز تمام نقطه این سایت است. جدول redox مقایسه آن باین حال مفید ترین جدول واحدر مورد موضوع است:
| اکسیدانت | E°′ (تقریباً) | نوع واکنش | انتخابی بودنسبی: انتخابی بودنسبی. |
|---|---|---|---|
| رادیکال هیدروکسیل (·OH) | +2.31 تا +2.80 V | غیر انتخابی | بسیار کم |
| اوزون (O3) | +2.07 V | رادیکال | کم |
| پراکسید هیدروژن (H2O2) | +1.78 V | دو الکترون | متوسط |
| اسید هیپوکلر (HOCl) | +1.48 V | کلرین + اکسید | کمتوسط |
| اسید هیپوبروموز (HOBr) | +1.33 V | برومین + اکسیداسیون | کم |
| دی اکسید کلر (ClO2) | +0.95 V V در حالت طبیعی | یک الکترون، بدون کلریناسیون | بالا |
این مقاله دی اکسید کلرا در پنجره فیزیولوژیک اکسیژن سلولی (O2/H2O، +0.82 V) و سوپراکسید (O2•−/H2O2، +0.94 V) قرار می دهد، بالاتر از آستانه مهار کننده ضد عفونی کننده حدود +650 mV و بسیار پایین تر از پراکسید هیدروژن و رادیکال هیدروکسیل است.Buettner (1993) ، جداول استاندارد الکتروشیمی و Knight & Fildes (1930) را برای مقادیر ذکر می کند.
آنچه که این مقاله می پذیرد، نقل قول شده است، زیرا یک بررسی کهیچیزی را نمی پذیرد، بی ارزش است.خلاصه آن بیان می کند که بیشتر دادهای سمی از آن مشتق شده است.کلریت سدیم کلرایتاین گزارش همچنین تایید می کند که کلریت با سمیت مستندرشد حیوانات و احتیاط نظارتی توسط EPA و WHO مرتبط است. همچنین اذعان می کند که تایید کمی مستقیم از ذخیره سلول میزبان در vivo هنوز در دسترس نیست.
ما ج-و، هوانگ بی-اس، هسو سی-و، پنگ سی-و، چنگ ام-ل، کاو جی-ی، وای تی-دی، ین اچ-سی، وانگ اس-اس. copyارزیابی اثربخشی و ایمنیک محلول دی اکسید کلر.Int J محیط زیست Res بهداشت عمومی2017;14(3):329.3 از نظر فنیdoi:10.3390/ijerph14030329 دوئی:10.3390/ijerph14030329/ijerph14030329/ijerph14030329/ijerph14030329/ijerph14030329/ijerph14030329/ijerph14030329/ijerph14030329/ijerph14030329/ijerph14030329/ijerph14030329/ijerph14030329/ijerph14030329/ijerph14030329/ijerph14030329/ijerph14030329/ijerph14030329/ijerph14030329/ijerph14030329/ijerph14030329/ijerph14030329/ijerph14030329/ijerph14030329/ijerph14030329· PMID 28327506 · PMCID PMC5369164.4. · PMID 28327506 · PMCID PMC5369164. · PMCID 28327506. · PMCID PMC5369164. · PMCID 28327506. · PMCID PMC5369164. · PMCID 28327506. · PMCID به طور کامل در مورد این موضوع است و در مورد این موضوع است که در مورد این موضوع است.
محصول مورد آزمایش (UC-1) به صورت الکترولیتی و پاکسازی غشا با 2000 ppm دی اکسید کلر محلول ساخته شده است.
| تست | نتیجه به عنوان منتشر شده است. |
|---|---|
| فعالیت ضد میکروبی آن ها | >98.2 درصد کاهش در 5 ppm (باکتری) و 20 ppm (گرده) |
| آنتی ویروس IC5050 | H1N1 84.65 ± 0.64 ppm؛ آنفولانزای B 95.91 ± 11.61 ppm؛ EV71 46.39 ± 1.97 ppm. |
| سمیت سلولی (MTT، فیبروبلاست های ریه موش L929) | ۹۳٫۷٪ زنده ماندن سلول در ۲۰۰ ppm |
| تحریک چشم خرگوش ها | 50 ppm: هیچ نشانه ای قابل توجه ندارد. |
| سمیت در هنگام استنشاق: سمی بودن در هنگام استنشاق | 20 ppm برای 24 ساعت: هیچ ناهنجاری، هیچ مرگ و میر. |
| سمیت زبانی زیرخونی | تا 40 ppm در آب آشامیدنی: هیچ سمیتی گزارش نشده است. |
تضاد منافع، افشا شده است زیرا همان استاندارد برای دیگران اعمال می شود.نویسندگان با شرکت Unique Biotech Co. Ltd. (Kaohsiung، تایوان) وابستهستند - تولید کننده محصول مورد آزمایش - در کنار بخش های دانشگاهی. این تحقیق با سرمایه گذاری صنعت در مورد محصول خود شرکت است و باید با همان احتیاط که این دفترچه برای مطالعات با سرمایه گذاری داروسازی اعمال می شود، خوانده شود.
چه چیزی است و چه چیزی نیست.این دادهای حیوانی و آزمایشگاهی است، نه یک آزمایش بالینی. اینشان می دهد که در غلظت های آزمایشده - از جمله 40 ppm در آب آشامیدنی در طول یک دوره زیرخوانی - هیچ سمی در آن مدل مشاهده نشده است. این ایمنی را در انسان در هر دوز ثابت نمی کند و اثربخشی را در برابر هر بیماری ثابت نمی کند.
قوی ترین سیگنال حیوانی در برابر دی اکسید کلر، سیگنال تیروئید است، از Bercz et al. (1982) اعتراض مهم طعم است: آب در این غلظت ها تحریکننده است، بنابراین حیوانات به سادگی کمتر می نوشند؟ مقاله به آن پاسخ می دهد نویسندگان مصرف را سه بار در هفته اندازه گیری کرده اند و پاسخ آن مستحق است که به جای فرض، نقل قول شود:
| غلظت ClO2 در آب آشامیدنی | مصرف آب | چه اتفاقی افتاده است |
|---|---|---|
| 0 میلی گرم در لیتر (کنترل) | ≈125 میلیتر/کلوگرم/روز | — |
| 100 میلی گرم/لیتر | ≈95 میلیتر/کلوگرم/روز | افسردگی T4، دوز و مصرف مرتبط؛ مرحله تکمیل شده. |
| 200 میلی گرم در لیتر | ≈55 میلیتر/کلوگرم/روز | مرحله بعد از یک هفته به دلیل علائم آسیب دهان و دهان به پایان رسید. |
در مورد مرحله ۱۰۰ میلی گرم در لیتر، نویسندگان می نویسند:تحلیل دادهای مصرف آب در معرض 100 میلی گرم در لیتر نشان داد که کاهش T-4 در هر حیوان از نظر آماری با مصرف آب و دوز ClO2 مرتبط است. از آنجا که مصرف مایع حیواناتقریباً طبیعی بود، این اثرا نمی توان با کم آبی توضیح داد.
این چه را حل می کند و چه را حل نمی کند.اینسخه خام اعتراض را حل می کند: یافته ای که وزن را در 100 میلی گرم / لیتر دارد، جایی که مصرف به طور قابل توجهی بالاتر از 200 میلی گرم / لیتر بود و نویسندگان توضیح خشک شدن را به طور مستقیم آزمایش کردند. و ادعایی را که در جهت دیگردش می کند، تخریب می کند:هرگز نباید از مقدار 200 میلی گرم در لیتر به عنوان میزان قابل تحمل مصرف استفاده کرد.این مرحله پس از یک هفته متوقف شد زیرا حیوانات زخمی شدند.
اعتراض باقی مانده، که عادلانه است.کاهش از ≈125 به ≈95 میلیتر/کلوگرم/روز تقریبا یک چهارم است و نزدیک به نرمال مشخصه نویسندگان است، نه یک نمایش آماری. بدون کنترل آب جفتی حیوانات با همان حجم کاهش یافته آب تمیز سهم از مصرف کاهش یافته نمی تواند باطمینان حذف شود. بنابراین اثر است.به عنوان یک برآورد کمی، تضعیف شده است.این مطالعه آن تقلبی نیست که اعتراض خام به آن اشاره دارد و سیگنال تیروئید آنیز اثبات پاک طرف دیگر نیست.
یک اعتراض طبیعی این است که زخم های دهان به کلرایت یا مخلوط اسیدی شده مسیر MMS اشاره دارد نه به دی اکسید کلر محلول شده. در این مطالعه این موضوع صدق نمی کند و دلیل آن برای کل بحث مهم است:راه حل های نوشیدن با پاکسازی دی اکسید کلر از یک ژنراتور کلرید اسیدی از طریق یک ستون کلرید جامد به آب تقطیر شده ساخته شده است.اسیدر ژنراتور باقی می ماند و تنها گاز به آب می رسد. این همان اصل تولید است که برای تولید CDS استفاده می شود. نویسندگان عدم وجود کلر آزاد و هیپوکلرایت (آزمایش AgNO3 برای کلرید) را تأیید کرده و غلظت و خلوص آن را با طیف سنجی UV و تیترمیتری پالین، قبل از دوز دهی و دوباره در هر پر کردن، برای کنترل تخریب هیدرولیتیک و فوتولیتیک، بررسی کردند.
آنچه که این روزنامه به زبان خودش ثبت می کند:
در طول قرار گرفتن در معرض 200 میلی گرم در هر لیتر، ریتم و زخم پوستی مخاط دهان، تخلیه مخاطی بینی و اجتناب از آب آشامیدنی توسط حیوانات مشاهده شد.
در طول مراحل غلظت بالاتر این مطالعه (100 و 200 میلی گرم / لیتر) متوسط دوز روزانه تقریبا ثابت در حدود 9 میلی گرم / کیلوگرم / روز باقی مانده است. این مشاهده منعکس کننده طبیعتحریکننده شدید راه حل های ClO2 است.
بنابراین ضایعات در زمان ظاهر شدن ظاهر می شوند.200 میلی گرم در لیتریکی از دو موردبالاترمراحل و توسط نویسندگان به تحریک دی اکسید کلر خود نسبت داده شد، نه به اسیدیت یا کلرایت. برای مقیاس: پروتکل CDS از یک ذخیره 3000 میلی گرم / لیتر برای مصرف تقریباً 30 میلی گرم / لیترقیق استفاده می کند، بنابراین 200 میلی گرم / لیتر حدود 6.7 برابر غلظت است که بیمار می نوشد، و به طور مداوم به عنوان تنها منبع آب مصرف می شود.
امتیاز که متعلق به طرف دیگر دفترچه حساب است.همان مقاله گزارش می دهد کهیچ تاثیری بر تیروئیدر داوطلبانسانی که حدود ۳۰۰ میلی گرم از این ماده را مصرف کرده اند، وجود ندارد.1 میلی گرم/لیتربنابراین مطالعه ای که قوی ترین سیگنال حیوانی رارائه می دهد، همچنین یک مشاهده انسانی در غلظت آب آشامیدنی رارائه می دهد و منفی است.
منبع اصلی اکنون به طور کامل خوانده شده است: Bercz JP، Jones L، Garner L، Murray D، Ludwig DA، Boston J. سمی بودن زیر مزمن دی اکسید کلر و ترکیبات مرتبط در آب آشامیدنی در نخستی ها غیر انسانی.چشم انداز سلامت محیط زیست1982;46:4755 (PMC1569048).) در سال های اخیر،ATSDR TP-160 در حال حاضر copyهمچنین ریتم و زخم پوستی مخاط دهان را در همان حیوانات ثبت می کند.
اکثر تناقضات ظاهری در این ادبیات زمانی که غلظت در کنار یافته نوشته می شود، حل می شود. همه ارقام زیر از مطالعات ذکر شده در این صفحه آمده است؛ محور میلی گرم دی اکسید کلر در هر لیتر است.
| تمرکز | تنظیمات | یافتن | منبع |
|---|---|---|---|
| ≈1 میلی گرم/لیتر | داوطلبانسانی، آب آشامیدنی جامعه | هیچ اثر تیروئید شناسایی نشده است. | Bercz و همکاران 1982 (دادهای انسانی خود مطالعه) |
| ≈30 میلی گرم در لیتر | پروتکل CDS به صورت مست (۳۰۰۰ میلی گرم در لیتر مخزن، رقیق شده) | هیچ آسیب مخاطی در سوابق بالینی منتشر شده گزارش نشده است. | پروتکل؛ گزارش های گروه بندی |
| 40 میلی گرم در لیتر | موش، زیرخونی، آب آشامیدنی | هیچ سمیتی گزارش نشده است. | Ma et al. 2017 ما و همکاران 2017 |
| 50 میلی گرم در لیتر | خرگوش، چشم، چشمک. | هیچ تحریک قابل توجهی وجود ندارد. | Ma et al. 2017 ما و همکاران 2017 |
| 100 میلی گرم/لیتر | میمون, آب آشامیدنی, زیرخونی | افسردگی T4، مرتبط با دوز و مصرف. | برچ و همکارانش 1982 |
| 200 میلی گرم در لیتر | میمون، آب آشامیدنی را نوشید. | اریتما و زخم پوستی مخاط دهانمرحله بعد از یک هفته متوقف شد. | برچ و همکارانش 1982 |
آنچه این جدول حل می کند.هیچ تناقضی بین "هیچ سمی بودن در 40 میلی گرم/لیتر" و "تلف مخاطی" وجود ندارد: آنها دو تا پنج برابر در یک محور، در گونهای مختلف، با مدت زمان دوز متفاوت هستند. مطالعه Ma هرگز 100 یا 200 میلی گرم/لیترا آزمایش نکرده است؛ مطالعه Bercz هرگز 40 میلی گرم/لیترا آزمایش نکرده است.هیچیز در ادبیات، فاصله بین 40 تا 100 میلی گرم در لیترا آزمایش نمی کند.که دقیقاً جایی است که استدلال زندگی می کند.
چراستفاده از دهان در غلظت پایین در عمل کار می کند و با دادهای حیوانی متناقض نیست.دی اکسید کلر در غلظت پایین به صورت موضعی در دهان با شواهد تصادفی برای پلاک، جینژیویت و بدبو دهان استفاده می شود و گزارشده است که به سرعت بهبودی ضایعات دهان در بیماران مبتلا به لوسمیلوئید حاد را تسریع می کند. یک تماس کوتاه و موضعی در غلظت پایین، در معرض قرار گرفتن در معرض مصرف 200 میلی گرم / لیتر به طور مداوم به عنوان تنها منبع آب است.
شواهد موضعی دهانی: Siddeshappa ST و همکاران، مطالعه مقایسه ای ضدپلاک / ضد ژنگوزیت یک گیاه و یک دهانشویی دی اکسید کلر (PMID 29442084) ؛بررسیستماتیک و متاآنالیز دی اکسید کلر در بهداشت دهان (PMC8383470)گزارشده است که شتابهبود ضایعات دهانی در سرطان خون مایولوبلاستی حاد. هیچ آزمایش تصادفی دی اکسید کلر به طور خاص برای استوماتیت افتوس عود پیدا نشد.
خلاصه ای صادقانه از یک جمله: خلاصه ای صادقانه از یک جملهسوابق بالینی در جهت گیری در میان پزشکان مستقل و از نظر بیولوژیکی معقول است و به طور یکنواخت کنترل نشده است که آن را یک سیگنال و نه یک اثبات می کند.