"Het werkt" en "het werkt niet" zijn allebei te grof voor de staat van dit record.
334 gezonde volwassen mannetjes; stijgende tolerantie voor eenkele dosis chloordioxide (0,124,0 ppm) en chloor (0,0112,0 ppm); een 12 weken durende chronische innamefase bij 5 mg/L; en een chronische fase bij G6PD-deficiënte proefpersonen de populatie die het meest gevoelig is voor oxidatieve hemolyse.Lubbers, Chauhan, Miller & Bianchine, zijn de makers van deFundam Appl Toxicol 1981;1(4):334338 copy.
Gewicht:Het isterk voor verdraagbaarheid bij de geteste doses. het zegt niets over werkzaamheid.
1.136 patiënten met PCR- en tomografie-geconfirmeerde COVID-19, gemiddelde dosis 1.41 mg/kg: 99.07% ontslagen zonder complicaties (1.057 van 1.067), gemiddelde symptomen resolutie 4.84 dagen, bijwerkingen bij 6.78% (allemaal mild) enormalisatie van leverenzymen, glucose, cholesterol en triglyceriden.Geen vergelijkingsarm, geen betrouwbaarheidsinterval is gerapporteerd in de publicatie. Aparicio-Alonso, Domínguez-Sánchez & Banuet-Martínez, J Infected Dis Ther 2021;9:477 copy.
Een begeleidende cohorte van 1163 huishoudelijke contacten meldde 90,4% zonder COVID-achtige symptomen bij 0,3 mg/kg/dag in tien dagelijkse innames.
Gewicht:De overlevingscijfer ligt dicht bij de achtergrond overleving voor poliklinische COVID in dezelfde periode, en dat moet gezegd worden.
104 patiënten (Ecuador, 2020; 30 ppm in één liter, tien uurlijkse doses); 20 patiënten (Bolivië, Peru, Ecuador, 2021); geregistreerd protocol NCT04343742.Gewicht:zwak tot matig; geen randomisatie, kleine steekproeven.
Zes patiënten met gemetastaseerde kanker, Authorea preprint 2023 (PPR666536).Niet peer-reviewed.hier als zodanigemarkeerd.
Grootte-selectieve oxidatie (Noszticzius et al., PLoS ONE 2013 copy); 99% inactivatie van SARS-CoV-2 binnen tien seconden bij 24 ppm (Hatanaka et al., J Hosp Infect 2021 copy).Gewicht:coherentie, geen klinisch bewijs.
Er bestaan gerandomiseerde studies voor chloordioxide mondspoelen (orale slechte geur, speeksel virale titre) en lokale preparaten, die de lokale werkzaamheid vaststellen niets zeggen over het inname van systemisch gebruik.
Kalcker AL. is een van de grootste clubs van de wereld.Het werkingsmechanisme van chloordioxide (CDS): Elektronentransferchemie, antimicrobiële selectiviteit en redox-regulerendeffecten: eenarratieve overzicht.Biophysica is de biofysica.2026;6(5):91.doi:10.3390/biofysica6050091 Het is een biologische stof. copy(ontvangen 1 aug 2026; aanvaard 4 sept 2026; gepubliceerd 21 sept 2026).
Het is een a.Narrative review is een verhalende review., niet primaire gegevens en de pagina zegt het, want dat onderscheid is het hele punt van deze site. de vergelijkende redox tabel is niettemin de meest nuttige tabel over het onderwerp:
| Oxidant is een oxidant. | E°′ (ongeveer) | Reactietype | Relatieve selectiviteit. |
|---|---|---|---|
| Hydroxylradicalen (·OH) zijn hydroxylradicalen. | +2.31 tot +2.80 V | niet-selectieve | Zeer laag, heelaag. |
| Ozon (O3) is een zuurstof. | +2.07 V | Radical is een radicale | laag |
| Waterstofperoxide (H2O2) | +1.78 V | Twee-elektronen-elektronen. | Middelgrote |
| Hypochloreuszuur (HOCl) | +1.48 V | chlorering + oxidatie. | laag middel |
| Hypobromzuur (HOBr) | +1.33 V | bromering + oxidatie. | laag |
| Chloordioxide (ClO2) | +0.95 V | één-elektronen, geen chlooring. | Hoog. |
Het artikel plaatst chloordioxide binnen het fysiologische venster van cellulaire zuurstof (O2/H2O, +0,82 V) en superoxide (O2•−/H2O2, +0,94 V), boven desinfectie remmende drempel van ongeveer +650 mV en ver onder waterstofperoxiden de hydroxylradical.
Wat de krantoegeeft, geciteerd omdat een review die niets toegeeft waardeloos is.In het abstract staat dat de meeste toxicologische gegevens afkomstig zijn van denatriumchloriteHet erkent ook dat directe kwantitatieve bevestiging van gastheercel-sparing in vivo nog niet beschikbaar is.
Ma J-W, Huang B-S, Hsu C-W, Peng C-W, Cheng M-L, Kao J-Y, Way T-D, Yin H-C, Wang S-S. De meeste van hen zijn in de Verenigde Staten. copyEfficiëntie- en veiligheidsbeoordeling van een oplossing van chloordioxide.Int J Environment Res Volksgezondheid2017;14(3):329.doi:10.3390/ijerph1403032929 De officiële naam van het project is doi:10.3390/ijerph14030329· PMID 28327506 · PMCID PMC5369164.4 · PMCID 28327506 · PMCID PMC5369164.4 · PMCID 28327506 is een officiële naam voor de hoofdstad van het land.
Het geteste product (UC-1) werd op elektrolytische wijze gemaakt en membraan gezuiverd, bij 2.000 ppm opgeloste chloordioxide.
| Test is een test die wordt uitgevoerdoor een team dat is gespecialiseerd is in het onderwijs van een student dieen of de twee of de drie is het onderwijs van een student is het | Resultaten zoals gepubliceerd. |
|---|---|
| Antimicrobiële activiteit. | >98,2% vermindering bij 5 ppm (bacteriën) en 20 ppm (schimmels). |
| Antivirale middelen IC5050 | H1N1 84,65 ± 0,64 ppm; influenza B 95,91 ± 11,61 ppm; EV71 46,39 ± 1,97 ppm; de meeste gevallen van influenza zijn te wijten aan de griep. |
| Cytotoxiciteit (MTT, fibroblasten van de long van muizen L929) | 93,7% cellevensvatbaarheid bij 200 ppm. |
| Oogirritatie bij konijnen | 50 ppm: geen significante symptomen. |
| Toxiciteit bij inhalatie. | 20 ppm gedurende 24 uur: geen afwijkingen, geen sterfte. |
| Subchronische orale toxiciteit. | Tot 40 ppm in drinkwater: geen toxiciteit gemeld. |
Belangstellingsconflicten, bekendgemaakt omdat dezelfde standaard op anderen wordtoegepast.De auteurs zijn verbonden aan Unique Biotech Co., Ltd. (Kaohsiung, Taiwan) de fabrikant van het geteste product naast universitaire afdelingen. Dit is door de industrie gefinancierd onderzoek naar het eigen product van het bedrijf, en het moet met dezelfde voorzichtigheid worden gelezen als dit register geldt voor door farmaceutische bedrijven gefinancierde studies.
Wat het is en wat het niet is.Het is dierlijken in vitro gegevens, geen klinische studie. Het stelt vast dat bij de geteste concentraties inclusief 40 ppm in drinkwater gedurendeen subchronische periode geen toxiciteit werd waargenomen in dat model. Het stelt geen veiligheid bij mensen vast bij elke dosis, en het stelt geen werkzaamheid tegenige ziekte vast.
Het belangrijkste bezwaar is de smaakbaarheid: water bij deze concentraties is irriterend, dus dronken de dieren gewoon minder? De auteurs hebben de consumptie drie keer per week gemeten het antwoord verdient het om eerder te worden geciteerdan verondersteld:
| Concentratie van ClO2 in drinkwater | Waterverbruik | Wat er gebeurd is. |
|---|---|---|
| 0 mg/L (controle) | ≈125 ml/kg/dag | — |
| 100 mg/l voor 100 mg/l. | ≈95 ml/kg/dag/dag | T4-depressie, dosis- en consumptiegerelateerd; stadium voltooid. |
| 200 mg/l | ≈55 ml/kg/dag/dag | De fase werd na een week beëindigd vanwege tekenen van mond- en klauwzeer. |
Over het 100 mg/L stadium schrijven de auteurs:Analyse van de gegevens over het waterverbruik bij de blootstelling van 100 mg/l onthulde dat de T-4-depressie bij elk dier statistisch gerelateerd was aan het waterverbruik en de ClO2-dosis. Aangezien de vochtinname van de dieren bijna normaal was, kan het effect niet worden verklaardoor uitdroging.
Wat dit regelt en wat niet.Het regelt de ruwe versie van het bezwaar: de bevinding die het gewicht draagt is bij 100 mg / L, waarbij de inname aanzienlijk hoger was dan bij 200 mg / L en de auteurs de uitdrogingsexplicatie rechtstreeks hebben getest.De cijfers van 200 mg/l mogenooit worden aangehaald als een getolereerde inname.die fase werd na een week gestopt omdat de dieren gewond raakten.
Het resterende bezwaar, dat eerlijk is.Een daling van ≈125 tot ≈95 ml/kg/dag is ongeveer een kwart, en bijna normaal is de karakterisering van de auteurs, geen statistische demonstratie. Zonder een waterparingscontrole dieren die hetzelfde verminderde volume schoon water krijgen een bijdrage van de verminderde inname kaniet met zekerheid worden uitgesloten.verzwakt als een kwantitatieve schatting.Het onderzoek is niet de fraude die het grove bezwaar impliceert, en het schildkliersignaal is ook niet het schone bewijs dat de andere kant doet alsof.
Eenatuurlijk bezwaar is dat orale ulceratie wijst op chlorite of een verzurend mengsel de MMS route in plaats van opgeloste chloordioxide.In deze studie is het niet waar, en de reden is van belang voor het hele debat:De drinkoplossingen werden gemaakt door chloordioxide van een verzurende chlorite generator door een vaste chlorite kolom in gedestilleerd water te spuiten.De auteurs verifieerden de afwezigheid van vrij chloor en hypochloorite (AgNO3-test voor chlooride) en analyseerden de concentratien zuiverheidoor UV-spectroscopien Palin-titrimetrie, voor het doseren opnieuw bij elke hervulling, om hydrolytic en fotolytic afbraak te controleren.
Wat het papier opneemt, in zijn eigen woorden:
Tijdens de 200 mg/l blootstelling werden erytheem en ulceratie van de mondslijmvlies, slijmneusafvoer en het vermijden van drinkwater door de dieren waargenomen.
Tijdens de hogere concentraties van deze studie (100 en 200 mg/l) bleef de gemiddelde dagelijkse dosis bijna constant op ongeveer 9 mg/kg/dag. Deze waarneming weerspiegelt de sterk irriterende aard van ClO2-oplossingen.
Dus de laesies verschenen op het moment dat de laesies verschenen.200 mg/léén van de twee.hogereVoor de schaal: het CDS-protocol gebruikt een voorraad van 3.000 mg / L verdund voor inname tot ongeveer 30 mg / L, dus 200 mg / L is ongeveer 6,7 keer de concentratie dieen patiënt drinkt, en het werd continu verbruikt als denige waterbron.
De concessie die aan de andere kant van het grootboek hoort.Dezelfde paper meldt geen effect op de schildklier bij menselijke vrijwilligers die ongeveer 500 mg innamen.1 mg/l, 1 ml, 1 mg/lDus de studie het sterkste dierlijke signaalevert ook een menselijke observatie bij drinkwaterconcentraties, en het is negatief.
Primaire bronu volledigelezen: Bercz JP, Jones L, Garner L, Murray D, Ludwig DA, Boston J. Subchronische toxiciteit van chloordioxiden aanverwante verbindingen in drinkwater bij niet-menselijke primaten.Environ Health Perspective Perspectief van de gezondheid van de omgeving1982;46:4755 (PMC1569048).Deze lijst is niet volledig.ATSDR TP-160 is een ATSDR-toestel. copyOok wordt er bij dezelfde dieren een erytheem en een ulceratie van het mondslijmvlies geregistreerd.
Alle cijfers hieronder komen uit de studies die op deze pagina worden geciteerd; de as is milligram chloordioxide per liter.
| Concentratie. | Instelling van de setting. | Finding is een vondst. | Bron |
|---|---|---|---|
| ≈1 mg/L | Menselijke vrijwilligers, drinkwater voor de gemeenschap. | Er werd geen effect op de schildklier gedetecteerd. | Bercz et al. 1982 (deigen menselijke gegevens van de studie) |
| ≈30 mg/L | CDS-protocol als dronken (3,000 mg/L voorraad, verdund) | Er is geen beschadiging van de slijmvliezen gemeld in het gepubliceerde klinische dossier. | Protocol; cohortrapporten; |
| 40 mg/l voor de hele lijn. | Rat, subchronische, drinkwater | Er is geen toxiciteit gemeld. | Ma et al. 2017 Het is een goed boek. |
| 50 mg/l is het gemiddelde. | Konijn, oculair oog. | Geen significante irritatie. | Ma et al. 2017 Het is een goed boek. |
| 100 mg/l voor 100 mg/l. | aap, drinkwater, subchronische | T4-depressie, gerelateerd aan dosis en consumptie. | Bercz et al. 1982 Bercz et al. |
| 200 mg/l | Aap, drinkwater drinken. | Erythema en ulceratie van de mondslijmvlies van de mond.; stadium stopte na een week. | Bercz et al. 1982 Bercz et al. |
Wat deze tabel oplost.Er is geen tegenstrijdigheid tussen "geen toxiciteit bij 40 mg/l" en "slijmvliesbeschadiging": ze zijn twee tot vijf keer uit elkaar op dezelfde as, bij verschillende soorten, met verschillende doseringsduur.Er is niets in de literatuur dat het interval tussen 40 en 100 mg/L test.dat is precies waar het argument leeft.
Waarom oraal gebruik bij lage concentraties in de praktijk werkt eniet in tegenspraak is met de gegevens van dieren.Chloordioxide bij lage concentratie wordt lokaal in de mond gebruikt met gerandomiseerde aanwijzingen voor plaque, gingivitis en orale slechte geur, en het versnelt de genezing van orale laesies bij patiënten met acute myeloïde leukemie.Een lokaal toegepast, kort contact bij lage concentratie is een andere blootstelling dan het continu drinken van 200 mg / L als enige bron van water.
Lokaal oraal bewijs: Siddeshappa ST et al., vergelijkende antiplaque / anti-gingivitistudie van een kruiden- en een chloordioxide mondspoel (PMID 29442084);systematische beoordeling en meta-analyse van chloordioxide op mondhygiëne (PMC8383470)Er werd geen gerandomiseerde studie van chloordioxide specifiek voorecidiverende aftosische stomatitis gevonden.
Deerlijke samenvatting van één zin:het klinische dossier is consistent in richting van onafhankelijke beoefenaars en biologisch plausibel, en het is uniform ongecontroleerd wat het een signaal maakt en geen bewijs.