"To działa" i "to nie działa" są zbyt surowe dla stanu tego zapisu. oto co istnieje, poziom poziomie, i co brakuje.
334 zdrowych dorosłych mężczyzn; rosnąca tolerancja jednorazowej dawki dwutlenku chloru (0,1 24,0 ppm) i chlorku (0,012,0 ppm); 12-tygodniowa chroniczna faza spożycia 5 mg / l; i faza przewlekła u osób z niedoborem G6PD - populacja najbardziej podatna hemolizę oksydacyjną.Lubbers, Chauhan, Miller & Bianchine, w tymFundam Appl Toxicol 1981;1(4):334338 copy.
Waga: waga:Silny dla tolerancji w badanych dawkach.
1136 pacjentów z potwierdzonym PCR i tomografią COVID-19, średnia dawka 1,41 mg/kg: 99,07% zwolnionych bez powikłań (1,057 z 1,067), średnia rozstrzygnięcie objawów 4,84 dni, działania niepożądane u 6,78% (wszystkie łagodne) i normalizacja enzymówątrobowych, glukozy, cholesterolu i trójglicerydów.Brak ramienia porównawczego. Aparicio-Alonso, Domínguez-Sánchez & Banuet-Martínez, J Infect Dis Ther 2021;9:477 Wydanie w dniu 13 grudnia 2021 r. copy.
W towarzyszącej profilaktyce kohorty 1163 kontaktów domowych odnotowano 90,4% bez objawów podobnych do COVID na 0,3 mg / kg / dzień w dziesięciu dziennych dawkach.
Waga: waga:Średnie dla bezpieczeństwa przy zmierzonych dawkach; niewystarczające dla skuteczności przyczynowej. Liczba przeżycia jest bliska przeżycia tła dlambulatoryjnego COVID w tym samym okresie, i to musi być powiedziane.
104 pacjentów (Ekwador, 2020; 30 ppm w litrze, dziesięć dawek na godzinę); 20 pacjentów (Boliwia, Peru, Ekwador, 2021); zarejestrowany protokół NCT04343742.Waga: waga:słabe do umiarkowanego; brak randomizacji, małe próbki.
Sześciu pacjentów z przerzutowym rakiem, Authorea preprint 2023 (PPR666536).Nie jest recenzowany przez rówieśników.oznaczone jako takie tutaj.
Oksydacja selektywna pod względem wielkości (Noszticzius in., PLoS ONE 2013 copy); 99% inaktywacji SARS-CoV-2 w ciągu dziesięciu sekund przy 24 ppm ().Hatanaka in., J Hosp Infect 2021 copy).Waga: waga:spójność, a nie kliniczny dowód.
Istnieją randomizowane badania dotyczące płuków do ust z dwutlenkiem chloru (odór doustny, poziom wirusa śluzowego) i preparaty miejscowe, które ustalają miejscową skuteczność i nie mówią nic o spożywanym stosowaniu systemowym.
Kalcker AL. Wykonawcy.Mechanizm działania dwutlenku chloru (CDS): Chemia transferu elektronów, selektywność przeciwdrobnoustrojowa i efekty redoksoregulacyjne: przegląd narracji.Biofizyka.2026;6(5):91.doi:10.3390/biofizyka6050091 copy(odbiór 1 sierpnia 2026; przyjęte 4 września 2026; opublikowane 21 września 2026).
To jest a.Narracja w recenzji narracji., nie są to dane pierwotne i na stronie tak jest napisane, ponieważ to rozróżnienie jest całym punktem tego serwisu.Jego porównawcza tabela redoks jest jednak najbardziej przydatna pojedyncza tabela na ten temat:
| Oksydant jest składnikiem tlenowym. | E°′ (ok. | Typ reakcji | Względna selektywność. |
|---|---|---|---|
| Radykal hydroksylowy (·OH) | +2.31 do +2.80 V. | niewybiórcze. | bardzo niski |
| Ozon (O3) - Ozon (O3) jest substancją ozoną. | +2.07 V | Radykalne radiko rad | niskie |
| Nadtlenek wodoru (H2O2) | +1.78 V | dwuelektroniczne. | Średnia |
| Kwas hipoklorowy (HOCl) | +1.48 V | chlorowanie + utlenianie | niska do średniej. |
| Kwas hipobromowy (HOBr) | +1.33 V | bromowanie + utlenianie | niskie |
| Dwutlenek chloru (ClO2) | +0.95 V | jednoelektroniczne, bez chlorowania. | Wysokie |
W artykule zaznaczono, że dwutlenek chloru znajduje się w fizjologicznym oknie tlenu komórkowego (O2/H2O, +0,82 V) i supertlenku (O2•−/H2O2, +0,94 V), powyżej progu hamującego dezynfekcję wynoszącegokoło +650 mV i znacznie poniżej nadtlenku wodoru i rodnika hydroksylowego.W odniesieniu do wartości zacytowano Buettnera (1993), standardowe tabelektrochemiczne oraz Knight & Fildes (1930).
To, co przyznaje gazeta, cytowane, ponieważ przegląd, który nic nie przyznaje, jest bezwartościowy.W jego abstrakcie stwierdzono, że większość danych toksykologicznych pochodzi z badań nad toksycznością.chlorek sodu chloryt.Chloryt jest związany z udokumentowaną toksycznością rozwojową u zwierząt i ostrożnością regulacyjną EPA i WHO. Uznaje również, że bezpośrednie ilościowe potwierdzenie oszczędności komórek gospodarza in vivo nie jest jeszcze dostępne.
Ma J-W, Huang B-S, Hsu C-W, Peng C-W, Cheng M-L, Kao J-Y, Way T-D, Yin H-C, Wang S-S. copyOcena skuteczności bezpieczeństwa roztworu dwutlenku chloru.Int J Environment Res Zdrowie publiczne2017;14(3):329.doi:10.3390/ijerph14030329· PMID 28327506 · PMCID PMC5369164.4 · PMCID 28327506 · PMCID PMC5369164.4 · PMC536916
Badanie przeprowadzono na produkcie (UC-1), który został wyprodukowany elektrolitycznie i oczyszczony membranowo, przy 2000 ppm rozpuszczonego dwutlenku chloru.
| Test was originally known as the first known when the known when the known was known | Wynik jak opublikowany. |
|---|---|
| Działalność przeciwdrobnoustrojowa. | >98,2% redukcji przy 5 ppm (bakterie) i 20 ppm (grzyby) |
| Antywirusy IC5050 | H1N1 84,65 ± 0,64 ppm; grypa B 95,91 ± 11,61 ppm; EV71 46,39 ± 1,97 ppm; |
| Cytotoksyczność (MTT, myszy płucowe włóknowłókna L929) | 93,7% żywotności komórek przy 200 ppm. |
| Królik drażnienie oczu królika. | 50 ppm: brak istotnych objawów. |
| Toksyczność wdychalna. | 20 ppm przez 24 godziny: żadna nieprawidłowość, żadna śmiertelność. |
| Subchroniczna toksyczność doustna. | Do 40 ppm wodzie pitnej: nie zgłoszono toksyczności. |
Konflikt interesów, ujawniony, ponieważ ten sam standard stosuje się do innych.Autorzy są powiązani z Unique Biotech Co., Ltd. (Kaohsiung, Tajwan) - producentem testowanego produktu - wraz wydziałami uniwersyteckimi. Jesto finansowane przez przemysł badania nad własnym produktem firmy i należy je czytać z tą samą ostrożnością, z jaką rejestr ten odnosię do badań finansowanych przez farmaceutów.
Co jest i czego nie jest.To dane na zwierzętach in vitro, a nie badania kliniczne. Stwierdza, że w badanych stężeniach w tym 40 ppm wodzie pitnej w okresie subchronicznym w tymodelu nie zaobserwowano toksyczności. Nie ustanawia bezpieczeństwa u ludzi w żadnej dawce i nie ustanawia skuteczności przeciwko żadnej chorobie.
Najmocniejszym sygnałem zwierzęcym przeciwko dwutlenku chloru jestarczyca, Bercz in. (1982) Sprzeciw, który ma znaczenie, to smakowistość: woda w tych stężeniach jest drażniąca, więczy zwierzęta po prostu piją mniej?
| Stężenie ClO2 wodzie pitnej. | Zużycie wody | Co się stało. |
|---|---|---|
| 0 mg/L (kontrola) | ≈125 ml/kg/dobę | — |
| 100 mg/l | ≈95 ml/kg/dobę | T4 depresja, zależna odawki spożycia; etap zakończony. |
| 200 mg/l | ≈55 ml/kg/dobę | Etap zakończony po tygodniu z powodu oznak urazu jamy ustnej. |
Na etapie 100 mg/L autorzy piszą:Analiza danych dotyczących zużycia wody przy ekspozycji 100 mg/l ujawniła, że depresja T-4 u każdego zwierzęcia była statystycznie związana zużyciem wody i dawką ClO2. Ponieważ spożycie płynów przezwierzęta było prawie normalne, efekt nie może być wyjaśniony odwodnieniem.
Co to ustala, a co nie.Rozwiązuje ona surową wersję zarzutu: wynik, który ma wagę, to 100 mg/L, gdzie spożycie było znacznie wyższe niż 200 mg/L, autorzy przetestowali bezpośrednio wyjaśnienie odwodnienia.wartości 200 mg/l nigdy nie mogą być cytowane jako tolerowane spożycie.ten etap został przerwany po tygodniu, ponieważ zwierzęta zostały ranne.
Pozostały zarzut, który jest sprawiedliwy.Spadek z ≈125 do ≈95 ml/kg/dobę to mniej więcejedna czwarta, a bliższa do normy to charakterystykautorów, a nie dowód statystyczny. Bez kontroli pary wody zwierzęta otrzymujące tę samą zmniejszoną ilość czystej wody nie można z całą pewnością wykluczyć udziału zmniejszonego spożycia.osłabiona jakoszacowanie ilościowe.Badanie jest oszustwem, o którymówi szorstki zarzut, a jego sygnał tarczycy nie jest czystym dowodem, jakiego udaje druga strona.
Naturalnym zarzutem jesto, że wrzody jamy ustnej wskazują na chloryt lub zakwaszoną mieszaninę drogę MMS , a nie na rozpuszczony dwutlenek chloru.W tym badaniu nie ma to miejsca, a powód ma znaczenie dla całej debaty:Roztwory do picia zostały wykonane przez oczyszczanie dwutlenku chloru z generatoru chlorku zakwaszonego przez kolumnę chlorku stałego do wody destylowanej.Autorzy sprawdzili brak wolnego chloru i hipoklorytu (test AgNO3 na chlorek) orazweryfikowali stężenie i czystość za pomocą spektroskopii UV i titrometrii Palina, przedawkowaniem i ponownie przy każdym uzupełnieniu, w celu kontrolowania degradacji hydrolitycznej i fotolitycznej.
To, co dokument zapisuje, jego własnymi słowami:
W trakciekspozycji na 200 mg/l zaobserwowano czerwoną skórę i wrzodzie śluzówki jamy ustnej, śluzowe wydzielanie z nosa i unikanie wody pitnej przezwierzęta.
W fazach wyższych stężeń tego badania (100 i 200 mg/l) średnia dawka dzienna pozostawała niemal stała na poziomie około 9 mg/kg/dobę.
Więc zmiany pojawiły się w momencie, w którym pojawiły się zmiany.200 mg/ljeden z dwóchwyższeWskaźnik: w protokole CDS użyto zapasów 3000 mg/L rozcieńczonych do przyjmowania dokoło 30 mg/L, więc 200 mg/L jest około 6,7 razy większe niż stężenie, które pacjent pije, i było zużywane nieprzerwanie jako jedyne źródło wody.
Koncesja, która należy do drugiej strony księgi.W tym samym artykule nie odnotowano żadnego efektu tarczycy u ochotników, którzy spożyli około 100 mg.1 mg/l, w zależności od rodzaju.Badanie, które dostarcza najsilniejszego sygnału zwierzęcego, dostarcza również obserwacji człowieka w stężeniach wody pitnej i jest ujemne.
Pierwotne źródłodczytane w całości: Bercz JP, Jones L, Garner L, Murray D, Ludwig DA, Boston J. Subchroniczna toksyczność dwutlenku chloru i związków pokrewnych wodzie pitnej u nietelkich naczelnych.Perspektywa zdrowia środowiskowego1982;46:4755 (PMC1569048).Wyjazdo Polski w 1982 roku.ATSDR TP-160 - Wykrywanie błędów ATSDR copyodnotowuje również czerwoną skórę i owrzodzenie błony śluzowejamy ustnej u tych samych zwierząt.
Wszystkie poniższe liczby pochodzą z badań cytowanych na tej stronie; oś jest miligramem dwutlenku chloru na litr.
| Koncentracja. | Ustawienie ustawienia. | Znalezienie znalezienia | Źródło |
|---|---|---|---|
| ≈1 mg/L | Wolontariusze ludzcy, woda pitna dla społeczności. | Nie wykryto żadnego efektu tarczycy. | Bercz in. 1982 (dane dotyczące ludzi, wykorzystane w badaniu) |
| ≈30 mg/L | Protokół CDS jako wypijający (stok 3000 mg/L, rozcieńczony) | W opublikowanych dokumentach klinicznych nie odnotowano żadnych uszkodzeń śluzówki. | Protokół; raporty kohortowe; |
| 40 mg/l, w zależności od rodzaju. | Szczur, subchroniczna, woda pitna. | Nie zgłoszono toksyczności. | Ma in. 2017 |
| 50 mg/l, w zależności od rodzaju. | Królik, okularny. | Brak znaczącego podrażnienia. | Ma in. 2017 |
| 100 mg/l | Małpa, woda pitna, podchroniczne | Depresja T4, związana z dawką i spożyciem. | Bercz i in. 1982 |
| 200 mg/l | Małpa, woda pitna dla małpy. | Erytema i wrzod śluzowaty jamy ustnej.; etap zatrzymany po tygodniu. | Bercz i in. 1982 |
To, co tabela rozwiązuje.Nie ma sprzeczności między "brakem toksyczności w dawce 40 mg/l" a "uszkodzeniem śluzówki": są one oddalone od siebie odwóch do pięciu razy na tej samej osi, u różnych gatunków, z różnymi czasami dawkowania. badanie Ma nigdy nie testowało 100 lub 200 mg/l; badanie Bercz nigdy nie testowało 40 mg/l.Nic w literaturze nie bada przedziału między 40 a 100 mg/l.co jest dokładnie tym, gdzie argument żyje.
Dlaczego stosowanie doustne w niskim stężeniu działa w praktyce i nie jest sprzeczne z danymi na zwierzętach.Dwutlenek chloru w niskim stężeniu jestosowany miejscowo w jamie ustnej z dowodami na występowanie płytek, zapalenia dziąseł i złego zapachu jamy ustnej, a także zgłasza się, że przyspiesza gojenie się zmian jamy ustnej u pacjentów z ostrej białaczką szpikowej.
Oralne dowody miejscowe: Siddeshappa ST in., porównawcze badanie antyplaku / antygingwizitu ziołowego i płynu do płukania ust dwutlenkiem chloru (PMID 29442084);systematyczny przegląd i metaanaliza dwutlenku chloru w zakresie higieny jamy ustnej (PMC8383470)Nie znaleziono żadnego randomizowanego badania dwutlenku chloru specjalnie w przypadku nawrotowego zapalenia jamy ustnej.
Szczery, jednozdaniowy podsumowanie:dokumentacja kliniczna jest spójna w kierunku niezależnych praktyków i biologicznie wiarygodna, a także jest jednolicie niekontrolowana, co czyni ją sygnałem, a nie dowodem.